Fotoğraf: açık kaynaklardan Kedi kumunu kanalizasyona atmak mümkün mü, aşağıyı okuyun
Bir evcil hayvanın ardından temizlik yapmak olağan bir durumdur ancak kullanılmış çöplerin uygun şekilde imha edilmesi konusu hala birçok soruyu gündeme getirmektedir. Uzmanlar, kedi kumunu atmak için tuvaleti kullanmanın caiz olup olmadığını bulmaya karar verdi.
Dolgu maddelerinin sınıflandırılması: ambalajın üzerinde yazılanlar
Kanalizasyona akma olasılığı açısından tüm dolgu maddeleri üç ana kategoriye ayrılabilir:
- Yasak – bunlar, ambalajında doğrudan bir yazı veya kanalizasyon şebekeleri yoluyla atılmasını yasaklayan özel bir işaret bulunanlardır.
- İşaret yok. Bu tür ürünlerin ambalajında durulama imkanı olduğuna dair bir yazı bulunmamaktadır. Anlamak önemlidir: Ürün gereklilikleri karşılıyorsa, üretici böyle bir yazı yazma fırsatını asla kaçırmayacaktır, çünkü bu ürün satışları önemli ölçüde artırır. Eğer iz yoksa ürün tuvalete uygun değildir.
- Şartlı olarak izin verildi “Tuvalet/kanalizasyona atılabilir” yazısını veya buna karşılık gelen bir simgeyi içerir.
İlk iki kategori, görünüşte “izin verilen” olanlarla aynı görünse bile, hiçbir koşulda silinemez.
Ana dolgu türleri ve özellikleri
Modern evcil hayvan mağazalarında, her biri kendine has özelliklere sahip üç ana dolgu türü vardır.
- Mineral karışımları. Esas olarak bentonit ve zeolitten yapılan ürünlerle temsil edilen en popüler segment. Bu doğal mineraller anında bir araya gelmeleri nedeniyle değerlidir, ancak kanalizasyon için ölümcül olan da bu güçtür. Borulara girdiklerinde suyla çözülemeyen ağır, kayalık birikintiler oluştururlar.
- Silika jel granülleri. Özel kimyasal kristallerden oluşan yüksek teknoloji ürünüdür. Başlıca avantajları, nemi son derece yoğun bir şekilde emme ve kokuları tutma yeteneğidir. Ancak kanalizasyonun sulu ortamında boru boşluğunu hava geçirmez şekilde dolduran kalın jöle benzeri bir tıkaç haline gelirler.
- Bitkisel ilaçlar. Bu grup, sıkıştırılmış talaştan yapılan geleneksel ahşap peletlerin yanı sıra mısır, selüloz ve geri dönüştürülmüş kağıt bazlı modern çevresel seçenekleri de içerir. Bu malzemeler en çevre dostu olarak kabul edilse de, sudan büyük ölçüde şişme eğilimindedirler ve bu, yeterince yıkanmadığı takdirde boruların lümeninin kademeli olarak daralmasına yol açabilir.
“Tuvalet/kanalizasyona atılabilir” etiketi genellikle yalnızca bitki materyalleri için geçerlidir. Ancak üreticiler her zaman bir uyarıda bulunur: yalnızca “küçük porsiyonlarda” yıkayabilirsiniz. Sorun, bu bölümün tam hacminin hiçbir yerde belirtilmemesi ve bu hacmin aşılmasının sonuçlarının açıklanmamasıdır. Böylece üretici resmi olarak sorumluluğu ifade ediyor, ancak bir kaza durumunda aslında bununla hiçbir ilgisi yok. Açık olan bir şey var: Tepsinin tamamını bir kerede tuvalete boşaltamazsınız – gider anında tıkanır. Onaylanmış dolgu maddesiyle bile risk tamamen size ait olmak üzere hareket edersiniz.
Neden herhangi bir dolgu maddesi felaket olabilir?
Modern reklamların tüketicileri ıslak tuvalet kağıdından çözünebilir burçlara kadar çeşitli ev eşyalarını tuvalete atmanın tamamen güvenli olduğuna ikna etmesine rağmen, profesyonel tesisatçılar son derece şüphecidir. Uzmanların deneyimleri, gerçek toplumsal felaketlerin nedeninin tam da bu tür “uygun” alışkanlıklar olduğunu gösteriyor. Farklı dolgu türleri, her biri kendi yöntemiyle ağların teknik çöküşüne neden olur.
- Emilim kapasitesi silika jel karışımları atık su sisteminin ana sorunu haline gelir. Bu granüller suya girdikten sonra anında sıvıya doyurulur ve viskoz ve hareketsiz bir jöleye dönüşerek borulardaki hareketi sıkı bir şekilde bloke eder.
- Temelden beri bentonit dolgu maddeleri doğal bir kildir, suyun etkisi altında süper güçlü bir topak haline gelir. Bu oluşumlar çimento gibi davranarak kanalizasyon sisteminin içinde özel bir aletle bile kaldırılması çok zor olan kayalık engeller oluşturur.
- Ana risk bitki ve odunsu seçenekler hacimlerini önemli ölçüde artıran liflerin yoğun şişmesinden oluşur. Genellikle büyük, keskin talaşlar içeren ucuz ahşap dolgu maddeleri ek bir tehdit oluşturmaktadır. Boruların birleşim yerlerine sıkışıp kalıyorlar ve diğer evsel atıkların yavaş yavaş üzerine katmanlaştığı bir tür çerçeve oluşturuyorlar.
Bu tür israfın özel bir sinsiliği, trafik sıkışıklığının her zaman doğrudan işletme kurallarını ihlal eden kişinin dairesinde meydana gelmemesidir. Ağır dolgu parçacıkları yükselticiden aşağıya düşerek komşular arasında su baskınlarına neden olabilir veya şehir çapındaki kanalizasyona ulaşabilir. Orada diğer çözünmeyen nesnelerle birleşerek tüm caddenin normal işleyişini tehdit eden büyük ölçekli trafik sıkışıklıkları yaratıyorlar.
Kedi kumunu tuvalete atmak mümkün mü: nasıl doğru şekilde imha edilir
Kanalizasyon sistemi yalnızca sıvı atıklar ve özel kağıtlar için tasarlanmıştır. Dolgu maddeleri genel olarak inanıldığından çok daha yavaş çözünür ve ağlardaki hacimleri genellikle izin verilen sınırları aşar. Eski bir sistem ortalama bir yükü bile kaldıramayabilir.
En iyi ve en sorumlu imha yöntemi, katı atıkların ve kullanılmış yığınların çöp kutusuna atılmasıdır. Tuvalet yoluna giderseniz tek yığın kuralını izleyin. Ancak yine de apartman sakinleri için risk almamak daha iyidir: evi dışkı suyuyla doldurma tehlikesi, anında yıkamanın rahatlığından çok daha yüksektir.
Yorumlar:
