Fotoğraf: açık kaynaklardan
Bir psikolog, 14 Şubat’ın neden partnerleri birbirine yakınlaştırmak yerine yabancılaştırdığını açıkladı
Amerikalı psikolog Mark Travers, 14 Şubat 2026 Sevgililer Günü’nde vazgeçmeniz gereken dört sıkıcı ritüeli sıraladı.
Forbes makalesinde “Sevgililer Günü genellikle yakınlığın ve sevginin kutlanması olarak satılır, ancak çoğumuz biliyoruz ki pratikte bu genellikle geri tepiyor. 14 Şubat geldiğinde baskı artıyor: Sanki yakınlığı yaşamıyormuşsunuz da onu eyleme döküyormuşsunuz gibi hissedebilirsiniz” diye belirtti Forbes makalesinde.
Ona göre işte dört yaygın Sevgililer Günü alışkanlığı. çoğu zaman yakınlığı zayıflatır
Varlık yerine sahte jestler
Açıklayıcı aşk beyanları genellikle sosyal ağlar uğruna yapılır. Beynin çabayı sevgiyle eşitleyen kısmını memnun edebilirler. Ancak psikolojik açıdan bakıldığında bu, aslında bir bağlantı yaratan şeyin zayıf bir ikamesidir. Bu yıl kendinizi daha yakın hissetmek istiyorsanız duygusal sahnelemeyi bırakın ve ilgiye yatırım yapın.
Sevgililer Günü’nü “ilişki durumu raporu” için kullanmak
Bu günün mesafe yaratmanın ince yollarından biri, ilişkileri değerlendirme nesnelerine dönüştürmektir. Sevgiyi Sevgililer Günü’nde sınamak yerine, onu ortak bir deneyim olarak benimsemek, onun kusurlu, hatta biraz garip olmasına izin vermek daha iyidir. Yakınlık, yargılamadan ziyade duygusal güvenliğin olduğu yerde derinleşir.
Sonsuza kadar minnettar olmaya çalışıyorum
“Biri denediyse mutlu olmalısın. Hayal kırıklığına uğradıysan bunu saklamak daha iyi. Sonuçta o denedi.” Bu genellikle ilişkilerin aleyhine işleyen yaygın bir kültürel senaryodur. İlişkilerde minnettarlık sağlıklı ve arzu edilir olsa da gösterişli minnettarlık değildir. Hem olumlu hem de olumsuz duygularınızı ifade edebildiğiniz ve yine de kabullenebildiğiniz zaman bağlantı daha güçlü olur. Partnerinizi rahatsızlıktan korumak için gerçek tepkinizi gizleyerek gerçek yakınlaşma şansını kaçırırsınız.
“Reçete” romantizmi
Romantik bir senaryoyu takip etmek başlı başına kötü bir şey değil. Ancak romantizm aşırı derecede emredildiğinde, ilişkideki karşılıklı merak kaybolur; yeniliğe yer kalmaz. Senaryolu romantizm genellikle otomatik pilotta çalışır. Akşamın nasıl geçeceğini, hatta nasıl biteceğini bile biliyorsunuz. Bu öngörülebilirlik güvende hissettirebilir ama aynı zamanda yeni hiçbir şeyin ortaya çıkmaması nedeniyle garip bir şekilde yalnız da hissedilebilir.
